AKTUALNOŚCI

PORZĄDEK NABOŻEŃSTW

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

INTENCJE MSZALNE

GRUPY PARAFIALNE

GALERIA

SŁOWO ŻYCIA

CIEKAWE STRONY

Wizyt:
Dzisiaj: 86Wszystkich: 40196

Nowenna 2017

AKTUALNOŚCI » Nowenna 2017

 

Teksty rozważań na pięć pierwszych sobót miesiąca:

 

NABOŻEŃSTWO I SOBOTNIE 1

NABOŻEŃSTWO I SOBOTNIE 2

NABOŻEŃSTWO I SOBOTNIE 3

NABOŻEŃSTWO I SOBOTNIE 4

NABOŻEŃSTWO I SOBOTNIE 5

 

 

 

NOWENNA

PRZED STULECIEM OBJAWIEŃ FATIMSKICH

W ARCHIDIECEZJI WROCŁAWSKIEJ

13 lutego – 13 października 2017 r.

 

„ABY MARYJA
BYŁA BARDZIEJ ZNANA 
I MIŁOWANA”

 

 

 

 

      W obecnym roku duszpasterskim 2017 przeżywamy w Kościele Powszechnym  ROK  FATIMSKI  Z  RACJI  100. ROCZNICY  OBJAWIEŃ  FATIMSKICH.  W związku z tym w naszej Archidiecezji J.E. Ksiądz Arcybiskup Józef Kupny, Metropolita Wrocławski, ogłosił Archidiecezjalną Nowennę Fatimską od 13 lutego do 13 października 2017 r. Pastoralnym założeniem jest spopularyzowanie Orędzia Fatimskiego,  Nabożeństwa Fatimskiego i Fatimskich I-szych sobót miesiąca.

 

Istota nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca.

         Na każdy etap dziejów Pan Bóg daje nam środki dostosowane do potrzeb duchowych i problemów danej epoki. Dla naszych czasów są nimi kult Bożego Miłosierdzia i zawierzenie Niepokalanemu Sercu Maryi, a zwłaszcza nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca, które łączy oddawanie czci Matce Bożej z kultem Eucharystii. Nabożeństwo to ma charakter wynagradzający, jest więc prośbą o miłosierdzie Boga nad światem.

         Pierwsze soboty miesiąca są ściśle związane z objawieniami Matki Bożej w Fatimie, które miały miejsce od maja do października 1917 r. Matka Boża sześciokrotnie objawiła się Franciszkowi, Hiacyncie i Łucji. Dwoje wizjonerów: Franciszek i Hiacynta – zmarło wkrótce po objawieniach. Na ziemi pozostała Łucja; wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. Doroty, a w 1948 r. za specjalnym pozwoleniem Piusa XII przeniosła się do Karmelu w Coimbrze. Jako s. Maria Łucja od Jezusa i Niepokalanego Serca przez długie lata była znakiem i świadkiem orędzia Matki Bożej. W klasztorze miała kolejne objawienia Jezusa i Maryi, dotyczące m.in. pierwszych sobót.

         Istotą tego nabożeństwo jest zadośćuczynienie, czyli wynagrodzenie za grzechy, jakich dopuszczają się ludzie, także niewierzący, przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi, a w konsekwencji przeciw Bogu.

 

Grzech bowiem – jak podaje Katechizm Kościoła Katolickiego – jest brakiem prawdziwej miłości Boga i bliźniego, jest obrazą Boga, buntem przeciw Niemu, wykroczeniem przeciw rozumowi, prawdzie, prawemu sumieniu, rani naturę człowieka, godzi w ludzką solidarność, wreszcie skazuje człowieka na wieczne potępienie (zob. KKK 1849 i 1850). Zalecając nabożeństwo pierwszych sobót, Matka Boża pragnie nas zaangażować w dzieło pokuty i nawrócenia, czyli w misję ratowania zagrożonego wieloma niebezpieczeństwami świata, aby wyprosić dla niego miłosierdzie Boga, przed którym Ona jako nasza Matka nieustannie wstawia się za nami.

Od zadośćuczynienia za popełnione zło i zwrócenia serc do Boga zależy pokój na świecie, jego przetrwanie i odkupienie według zamysłu Bożego.

         Najgłębszą treścią tego nabożeństwa jest całkowita bezinteresowność, czyli wyłączne pragnienie wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi – nie powinno się odprawiać go w żadnych innych intencjach (choćby najpobożniejszych), jak tylko w celu zadośćuczynienia za grzechy i zniewagi wobec Niepokalanego Serca Maryi.

         „Muszę wyznać – pisała Siostra Łucja – że nigdy nie czułam się tak szczęśliwa, niż kiedy przychodzi pierwsza sobota. Czy nie jest prawdą, że największym naszym szczęściem jest być całym dla Jezusa i Maryi i kochać Ich, Ich wyłącznie, bezwarunkowo?”.

         Matka Boża zezwoliła też na pewne ułatwienie: „Jeśli kapłani ze słusznej przyczyny uznają za stosowne udzielić duszom takiego zezwolenia, warunki nabożeństwa pierwszych sobót mogą być również spełnione w niedzielę, która następuje po pierwszej sobocie”.

Przez wspólnotowe czy indywidualne podjęcie praktyki pierwszych pięć sobót miesiąca chcemy prosić, by nadszedł czas tryumfu Niepokonanego Serca Maryi. Będzie to modlitwa, która zjednoczy wszystkie siły i wszystkie serca, kochające Maryję, by pomóc współczesnemu światu i odpowiedzieć na Jej prośby. Siostra Łucja pisze o tym, co zostało jej objawione w dniach z 29 na 30 maja 1930 roku w kaplicy:

„Córko moja – powiedział Jezus – chodzi o pięć rodzajów zniewag, którymi obraża się Niepokalane Serce Maryi:

  • Pierwsze: Bluźnierstwa przeciw Niepokalanemu Poczęciu.
  • Drugie: Przeciwko Jej Dziewictwu.
  • Trzecie: Przeciwko Bożemu Macierzyństwu, kiedy jednocześnie uznaje się Ją wyłącznie jako Matkę człowieka.
  • Czwarte: Bluźnierstwa tych, którzy starają się otwarcie zaszczepić w sercach dzieci obojętność, wzgardę, a nawet nienawiść do Niepokalanej Matki.
  • Piąte: Bluźnierstwa tych, którzy urągają Jej bezpośrednio w Jej świętych wizerunkach.

 

Warunki nabożeństwa:

Przez 5 pierwszych sobót miesiąca – z intencją wynagrodzenia za grzechy popełnione przeciw Niepokalanemu Sercu Maryi – należy:

  • przystąpić do spowiedzi św. (można uczynić to kilka dni przed pierwszą sobotą);
  • przyjąć Komunię świętą;
  • odmówić jedną z czterech części Różańca św.;
  • towarzyszyć Maryi, przez 15 minut rozmyślając nad tajemnicami różańcowymi (jedną lub kilkoma).

 

 

 

OBIETNICE MATKI BOŻEJ

DLA OSÓB ODMAWIAJĄCYCH RÓŻANIEC

Oto streszczenie obietnic złożonych przez Najświętszą Maryję Pannę św. Dominikowi, który pierwszy otrzymał od Niej różaniec, oraz bł. Alanowi de la Roche, dominikańskiemu zakonnikowi, który niezwykle przyczynił się do rozpowszechnienia nabożeństwa różańcowego w wieku XV:

  • 1. Wszyscy, którzy wiernie służyć mi będą, odmawiając Różaniec święty, otrzymają pewną szczególną łaskę.
  • 2. Obiecuję moją specjalną obronę i największe łaski wszystkim tym, którzy będą odmawiać Różaniec.
  • 3. Różaniec będzie potężną bronią przeciwko piekłu; zniszczy występek i rozgromi herezję.
  • 4. Cnoty i święte czyny zakwitną – najobfitsze zmiłowanie dla dusz uzyska od Boga; serca ludzkie odwróci od       próżnej miłości świata, a pociągnie do miłości Boga i podniesie je do pragnienia rzeczy wiecznych. O! Ileż dusz uświęci tą modlitwą.
  • 5. Dusza, która poleca mi się przez Różaniec – nie zginie.
  • 6. Ktokolwiek odmawiać będzie pobożnie Różaniec święty, rozważając równocześnie tajemnice święte, nie dozna          nieszczęść, nie doświadczy gniewu Bożego, nie umrze nagłą śmiercią; nawróci się, jeśli jest grzesznikiem, jeśli zaś sprawiedliwym – wytrwa w łasce i osiągnie życie wieczne.
  • 7. Prawdziwi czciciele mego Różańca nie umrą bez sakramentów świętych.
  • 8. Ci, którzy będą odmawiali Różaniec, znajdą podczas       swego życia i w chwili śmierci światło Boże oraz pełnię Bożej łaski i będą mieli udział w zasługach błogosławionych.
  • 9. Codziennie uwalniam z czyśćca dusze, które mnie czciły modlitwą różańcową.
  • 10. Wierne dzieci Różańca zasłużą na wysoki stopień chwały w niebie.
  • 11. O cokolwiek przez Różaniec prosić będziesz,        otrzymasz.
  • 12. Rozszerzającym mój Różaniec przybędę z pomocą w każdej potrzebie.
  • 13. Otrzymałam od mojego Boskiego Syna obietnicę, że wszyscy obrońcy różańca będą mieli za wstawienników cały dwór niebieski w czasie ich życia i w godzinę śmierci.
  • 14. Odmawiający mój Różaniec są moimi dziećmi, a braćmi Jezusa Chrystusa, Syna mojego Jednorodzonego.
  • 15. Nabożeństwo do mego Różańca jest wielkim znakiem przeznaczenia dla nieba.

 

Moje Niepokalane Serce będzie twoją ucieczką

i drogą, która zaprowadzi cię do Boga.

(Matka Boża, 13 czerwca 1917 r.)

 

 

PRZESŁANIE FATIMY

Siostra Łucja przekazała światu żądania Matki Najświętszej, zmierzające do ratowania grzesznej ludzkości:

  • Bóg chce ustanowienia na świecie nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi;
  • poświęcenia Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi;
  • ofiarowania pierwszych sobót miesiąca na zadośćuczynienie za grzechy.

 Istotę trzech sekretów fatimskich można streścić bardzo krótko: Maryja wzywa świat do nawrócenia i pokuty.

Niepokalane Serce Maryi będzie zawsze drogą prowadzącą ludzi do Boga.

 

Wezwanie do NAWRÓCENIA i NAWRACANIA SIĘ jest wezwaniem skierowanym do każdego z nas i pozostanie aktualne do końca życia!

Słuchając Orędzia z dalekiej Fatimy, świadomie idąc za Chrystusem – nie możemy myśleć tylko o sobie. Świadectwo, apostolstwo, ewangelizacja, pokuta podejmowana w intencji innych – to musi być przedmiot naszej stałej troski!

Pewnie już w każdej z naszych polskich rodzin żyje jakiś ateusz, odstępca, antyklerykał, ochrzczony, ale zobojętniały religijnie człowiek, żyjący jak gdyby Bóg nie istniał… Otaczają nas wciąż również ludzie biedni, bezdomni, głodni, uzależnieni, zagubieni, nieradzący sobie z życiem; to właśnie do nich posyła nas Chrystus i z nimi się utożsamia! Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili […] czego nie uczyniliście, tegoście i Mnie nie uczynili (zob. Mt 25, 40 i 45) – oto podstawa sądu ostatecznego, który nas czeka.

Dlatego po wyjściu z najpiękniejszych nawet nabożeństw i mistycznych doświadczeń, czeka nas egzamin praktyczny, czeka nas konkret: MODLITWA I CZYN!

Życzmy sobie, by te dziewięć nowennowych spotkań wyczuliło nasz słuch na Boże słowo, na przesłanie Fatimskiej Pani, które przecież jest wciąż aktualne i dotyczy każdego z nas. 

 

 

Akt poświęcenia świata

Niepokalanemu Sercu Maryi

( fragment )

 

O Serce Niepokalane!

Pomóż nam przezwyciężyć grozę zła,

Które tak łatwo zakorzenia się w sercach

Współczesnych ludzi – zła,

Które w swych niewymiernych skutkach

Ciąży już nad naszą współczesnością

I zdaje się zamykać drogi ku przyszłości!

 

Przyjmij, o Matko Chrystusa, to wołanie

Nabrzmiałe cierpieniem wszystkich ludzi!

Nabrzmiałe cierpieniem całych społeczeństw!

Niech jeszcze raz objawi się w dziejach świata

Nieskończona potęga Miłości miłosiernej!

Niech powstrzyma zło!

Niech przetworzy sumienia!

Niech w Sercu Niepokalanym odsłoni się

Dla wszystkich światło nadziei!

 

Jan Paweł II, Fatima, 13 maja 1982.